Void of language

Groping in this void of language, and scratching with the tip of the pen over this sheet, this fragile skin, this film that separates me, this hymen, rushed on by dualisms, dichotomies and other bipolar tendencies, groping and searching for an opening to the other, a passage that annuls the contradiction. 
Trying to pry open a signifying space, to draw up a horizon to enclose these feelings – a circle that never closes and drains its interior into the other. Thus, probing and scratching we draw patterns and endless spirals between aleatoric points of reference without ever catching the image. Your feelings a sketch without ever being able to decide what is figure or ornament – if you at last traversed the empty center with your pen and the line filled her void, or merely divided it in the one and the other, only to leave both aside and infinitely create new voids. 
Always another emptiness to turn into a labyrinth with tentative structures and intuitive suggestions, caught in geometries where not every void is actually a space.











 

Taalholte

Tastend in deze taalholte en krassend met de punt van de pen over dit vel, deze fragiele huid, dit vlies dat mij scheidt, dit hymen, opgejaagd door dualisme, dichotomieën en andere bipolaire neigingen, tastend en zoekend naar een opening naar het andere, een doorgang die de tegenstrijdigheid opheft. Trachtend een betekenisruimte open te breken, om een horizon op te tekenen die deze gevoelens omsluit – een cirkel die zich nooit sluit en het innerlijk leeg laat lopen in het andere. Aldus tastend en krassend tekenen we patronen en eindeloze spiralen tussen aleatorische referentiepunten zonder het beeld ooit te vangen. Je gevoel een schets zonder ooit te kunnen besluiten wat figuur is of ornament - of je uiteindelijk met de pen door het lege centrum reisde en de lijn haar leegte vulde, of haar slechts verdeelde in het éne en het andere en beiden terzijde liet liggen om zo eindeloos nieuwe leegtes te creeëren. Altijd een andere leegte om in een labyrinth te veranderen met tentatieve structuren en gevoelsmatige suggesties,  gevangen in geometriën waar niet elke leegte ook gelijk een ruimte is.